ریشهی پیشاهندواروپایی «*terh» به معنای «مالیدن، سوراخ کردن» مشتقی است از بن «*ter» به معنای «عبور کردن، چرخیدن» که در مدخل «تبریز» مفصل دربارهاش نوشتهام. این ریشه در زبان یونانی کهن کلمههای tragos (تْراگُس: بز) و tragwdia (تْراگودیا) را زاده که یعنی « اشعار دینی در ستایش دیونوسوس» و در اصل «سرود بز» معنی میداده، چرا که بز جانور مقدس دیونوسوس بوده است. این واژه به شکلهای گوناگون در زبانهای اروپایی وامگیری شده است: tragoedia لاتین، tragedie فرانسوی کهن و انگلیسی میانه و فرانسوی، tragedy (اواخر قرن چهاردهم) انگلیسی
کلمهی مورد نظرمان در زبانهای ایرانی هم وامگیری شده و در پارسی نو به صورت «تراژدی» و «تراژیک» دیده میشود. وامگیری دیگری از آن را در زبان گرجی میبینیم که این صورتها را پیدا کرده است: ტრაღოდუ (تْراگُدو) و ტრაღუდა (تْراگودا) و ტრაღოდა (تْراگُدا).
این واژه در پارسی نو باب شده و در متون کلاسیک شعر و ادب پارسی غایب است.