ریشهی پیشاهندواروپایی «*ster» (خشک، سفت) که در مدخل «ترب» مورد بحث قرار گرفت، در زبانهای آریایی به ریشهی «*سْتَر» تبدیل شده که یعنی «نازا» و این دلالت در ریشهی مشابه «*ster» اروپایی هم حفظ شده است. در زبانهای اروپایی این کلمه چنین مشتقهایی به دست داده است: steira (سْتِرا: نازا) یونانی، sterilis (نازا) لاتین، stairo (نازا) گتی، stero (قوچ) آلمانی کهن، Steril (هلاک شدن) و Starke/ Sterke (ماده گاوی که هنوز نزاییده) آلمانی، sterile (نازا) فرانسوی، sterile (نازا) و sterilization (اخته کردن) انگلیسی،
در میان این واژگانی «استریل» و «استرلیزه» به پارسی نو وارد شدهاند.
در زبانهای ایرانی ریشهی «*ستَر» چنین واژگانی را زاده است: «سْتاری» (گاو نازا) و «سْتیرَه» (سترگ) سانسکریت، «سْتَرْوَن» (نازا) پهلوی، (سْتِرْژ: نازا) ارمنی، «ایسْتِئور» (نازا) کردی، «اَسْتَرْوَنْد» (نازا) پارسی یهودی، «سْترین» (نازا) وخی، «سْتَرِوْن» (نازا) سریکلی، «سْتایْلین» (هلاک شدن) و «سْتِرْبِن» (مردن) آسی، «سترون» و «سترگ» پارسی
این واژگان در شعر و ادب پارسی اندک به کار گرفته شدهاند:
منوچهری دامغانی: «کنون شویش بمرد و گشت فرتوت از آن فرزند زادن شد سترون»