ریشهی «*sner/*ner/ *nerk» به معنای «پیچ خورده، بیحس، خفته» احتمالا از یکی از زبانهای پیشایونانی بالکان برآمده و در زبان یونانی باستان وامگیری شده و این مشتقها را در زبانهای اروپایی کهن به دست داده است: narkh (نارْکِه: بیحسی، خماری، مارماهی برقی) و narkwtikon (نارْکوتیکُن: خوابآور) یونانی، snara (چرخاندن کمند) نردیک کهن، narcotique (بیحس کننده، خوابآور؛ اوایل قرن چهاردهم) فرانسوی کهن،
در زبان انگلیسی از اینجا چنین کلماتی زاده شدهاند: narcotic (مخدر؛ اواخر قرن چهاردهم)، narcolepsy (مرض حملهی خواب؛ ۱۸۸۰م.)، narcosis (بیهوشی؛ ۱۶۹۰م.)، snare (تله، کمند؛ ۱۳۰۰م.)، narcomania (اعتیاد؛ ۱۸۸۷م.)،
در زبانهای ایرانی برخی از این واژگان وامگیری شدهاند: ներկէս (نِرْکِس: اعتیاد) و նարկա (نارکا: مارماهی برقی) ارمنی کهن، ნარკი (نارْکی: مارماهی برقی) گرجی کهن، «نارکولپسی» پارسی