یا

این حرف در شکل اولیه‌اش «وا» بوده و در پارسی باستان و اوستایی و سانسکریت به همین شکل دیده می‌شود. شکل کهن «یا» در زبان‌های ایرانی را به صورت «*اَدَه-وا-اَ(پی)» بازسازی کرده‌اند که پیشوندش یعنی «سپس» و پسوندش از ادات تاکید است. «یای» در آسی، «وِه» در لاتین و «اَیاب» در تورفانی شکل‌های دیگری از همین کلمه هستند.